Kubbedir kafatası, enlem boylam dahi var
İçinde rukû secde, kılan milyon nöron var
Korunmuş levha gibi, iki de hemisfer var
Tas değdikçe toprağa, vaftiz olur her damar

Yatay bakış başkadır, eğik görür bambaşka
Yana dökünce tası, zikrin başlar bir hâs'ı
Beden cihazı benzer, hakîkî bir mabede
Her hücre bir tuğladır, mabed dahi secdede

Işık ve hava gezer, her damar-nehir içre
İçe yönelmiş bakış, görür hayat kendinde
Sonsuzluk haritası, bulan için var ten'de
Pusulası gösterir, kendini tas içinde

Bağlanmış bir râyihâ, her noktaya bedende
İnşâ edilir içte, 'koza' de sen bedene
Dinamik geometri, işler herbir zerrede
Spiral merdivenler, birleşir tek koni'de

Nokta kaymaz bir yere, İlim var her birinde
İtaat var evrende, dışarıda yok kimse
Âdem öğretilendir, her bir isim ezelde
Rûh bir nefh edilince, kılar melekler secde

Hicr-i İsmâilî'de, kubbe var / kafatası
Kâbe olur bir ev ki, insandaki Kalp fazı
Tavafta her ihramlı, yaprağın sanki dansı
Bir semavî rüzgarda, işte..''Hayat Ağacı''

Beyt-i Ma'mur yansısı, semâvât skalası
Direksiz yükseltilmiş, Tek-bir İnsan aynası
Kâinatın ekseni, Tavâf eden içinde
Başı nâzdan eğilmiş, bir nilüfer cezbede

Sözden Öz'e esiyor, notalar yetişmiyor
Ağlayış Vadisinde, kalp mızrabı çağlıyor
Aşkın gizli portesi, ruhlara çadır kurar
Telbiye bir iç oktav, bâtın kulağı duyar

Tek Beden'de noksan yok, mânâyla sınırlanmaz
Kendine îmândadır, var yok harfine sığmaz
Haşyet, Senâ, Kudsiyet.. herbiri bir şehâdet
Gözler yetişmez ''O''na, iflâstadır delâlet

Arı ve çiçek birdir, rüzgâr ve deniz de bir
Çift var olur her nefs, yaşam ve ölüm birdir
Rüzgarı da estiren, bir başka rüzgar vardır
Adem ismi içinde,mâdem.. Tek Rüzgâr vardır

ayaz'dan