Bu noktada ehli kimdir, sorusu karşımıza çıkar. Ehli hakkında şuur altına işlenen şablonlardan kurtulduğumuzu sanmıyorum. Ehlini ararken en ciddi perde melek kişi bulma takıntısı. “Müracaat edeceğim kişi öyle biri olmalı ki; zaafları olmasın!.. Beşeri hataları bulunmasın!.. Ne sorarsam cevap versin!.. Yaşamıyla, ilmiyle, duruşuyla 4/4 lük olsun!..”

Normal gibi görünen bu isteklerin derununda ne var biliyor musunuz? Biraz acı olacak belki ama söylemeliyim: “Benim putum; herkesinkinden iyi olsun!..”

Ehlinin putlaşma arzusu yoktur. Birilerinin bilincine ipotek koyma derdi yoktur.  Etrafına insan toplayıp kendi kendine canlı hisarlar kurmak gibi bir yanlışa da hiç düşmez. Ehlinin; en ciddi vasfı belki de etrafa hiç de öyle olmadığı izlenimi vermesidir.

“Ehlini tanımanın ölçüleri vardır” demek de perde çekebilir. Çünkü ehli; ölçü ve kalıba da sığmaz. Kafa karıştıracak, tuhaf haller de ortaya koyabilir. Hatta etrafın küfür-günah saydığı hal ve söylemlerle karşınıza çıkarsa aklınız karışmasın.

Dinlediğim bir sohbetteki ilginç tespit şöyle:

- Üst bilinçler bazen alt bilinç görüntüsü verebilirler. Safiyede olanı Emmarede, Mardiyede olanı Levvamede, Radıyede olanı Mülhimede gibi görmeniz olasıdır!..

Ehline giden yolda aşılacak en büyük set; melek kişi arayışından çıkmak!

İlla bir ölçü arayacaksanız; nereye çağırdığına bakınız! İslam yada Tasavvuf adı altında kendine çağırıyorsa, egosunu kavramlarla örtüyorsa uzaklaşabildiğiniz kadar kaçınız. Yok eğer Allah’a çağırıyorsa kulak veriniz.

Allah’a çağırdığını nasıl mı anlarız?.. Allah’a çağıran size bir şeyler dikte etmez, sizde olanı gene sizin açığa çıkarmanız için kazmalar vurur. Ehli; amir gibi, komutan gibi davranmaz. Nasıl mı olur? Ehli olan suya benzer!..

Suya benzemek nasıl mı olur?
Bunu da bir başka yazıda açalım nasipse.